eksik*

direksiyon hakimiyetini yitirmis söfor gibi
en sevmediginiz insandan bir farkınız olmadıgını anladıgınızda gercegi bilmek ama kabul edememek gibi
bi sarkıyı hatırlayamamak dilimin ucunda ucunda demek gibi
gerizekalı ergen zamanı fotograflarına yabancılasmak gibi
bilmedigin bir sehirde kayboldugunu anladıgındaki o sıcacık korku endise gibi
bi yerin agrır bilmezsin neresidir ama hasta oldugunu bilirsin hah iste onun gibi
bok gibi
bombok gibi
hissediyorum yine.

film karelerine sıkısıp kalma istegimle basa cıkmaya calısıyorum

*eksik

nasıl biliyor musun?
tavuksuz nohutlu pilav gibi
kimine göre keksiz kimine göre sigarasız kahve gibi
deniz kum günes üçlüsünden biri gittiginde tatilinin bok olması gibi
0.7 ucun varken 0.5 kalemle sınava gelmen gibi
arkasında silgisi olmayan kalemle silgisiz sınava girmek gibi
birini özlemissin gibi ama o biri kim bilmiyorsun gibi
paran yokken gördügün her boku istemen gibi
aklındaki resmi beceriksizsen cizememen gibi
gecenin bi köründe aklına gelen ismi bir türlü hatırlayamaman gibi
gondoldan korkup gondola binme gafletine her seferinde düsmen gibi
uyumaya calısmak için koyun sayarken ilkokul hocanın adını hatırlamaya calısırken nerden geldim lan buraya diye düsünmek gibi
anlatmaya calısırken iyice batırmak gibi
öyle bir his yaratıyor iste.bir sey eksik bence.bulmalıyım*
yok koyun sayarak gelmedim bu konuya eminim aslına bakarsan pek de emin degilim.
uyuyayım ben o zaman.

tepemden aşağı inen toz bulutları ya yağmurdan ya kirli kent yığınından

bazı şarkıların hava almaya ihtiyacı vardır demişti filmde.sanırım benimde bazı şarkılarla hava almaya ihtiyacım var bu yüzden buaralar kulaklıklarım ve ben yollardayız.güzel ama buruk gibi.sanki anlamlandıramadığım şeyler oluyor etrafımda.biraz ondan biraz bundan diyerek biri büyü yapmış olabilir hayatıma. planlar yapıyor ve sonra atıyorum düşünce yığınımın ortasına.


aslına bakarsan tek bir düşünce var şuan aklımda;
-şimdilik-tek isteğim güzel bir şarkı eşliğinde bilmediğim bir yerde tanımadığım insanların arasında huzurla dans etmek...
beni takip edin adımlarımdan.
*kaybolursam sarkı söyleyin;)

ne*

buraya yazdıklarımı iyi okuyun ileride kendimi akıl hastanesinde bulmaktan endise ediyorum bunları okumam zindan adamdan kurtulmayı saglayacaktır diye not alıyorum.1 haftadır farkettim ki insanları pek sevmiyorum ve zamanla hiç sevmeyecegim.
he evet belki basıma saksı falan düsmedi ama 2-3 senenin içinde sürekli bölük pörcük düsüncelerimin bir anda bütüne dönüsmesi buna etken olabilir.bazılarınız buna büyüdün gecer gecer diyebilir.
içimdeki nefreti sevdigim biseylerle kusmak adına bir kilo dondurma yemis olmam bu saatten sonra garip gelmemeli.sanırım yapmak istediklerimi yaptıgımı sanırken baska birsey istedim.ama bok yoluna girmis bulunmaktayım ve insanları hayal kırıklıgına ugratmak tarzım degil.bu isten sıyrılacagım eminim ama ben yasanması gerekiyorsa en acılı günlerin bile oturup yasanması ve yapıcı biseye dönüsmesi taraftarıyım.yani yeni dogan hiç tanısmadıgın bir bebege sevindigin gibi yasanmıslıklar tasıyan ölüyede sevinen bi insanım ve sanırım sacmalamak bana iyi geliyor.
anlayamadıgım seyler var simdi de.insanlar kitap okumayı bırakalı cok oldu onu anladık ama alısveris merkezinde saatlerce tepismekte demode olmadı mı artık.sohbet etmeyi unutan insan benim için anlamsızdır.sacmalamak bile düsünmemi gerektiriyor benim ama sen iki kelimeyi bir araya getiremiyorsun. bazılarınız ergenlik dönemimi tamamlamadıgımı düsünmekte olabilir suan.
neyseki hala insanlara karsı nefrette olsa duygu beslemekteyim.asksa onun agzına sıcayım cok net.

düşüncelerim beynimde artistik patinaj yapıyor

günesli zamanlara bayılıyorum tabi ki bununda tek kosulu yazlıktaysam.istanbulda sonbahar hala güzel olabilir teoman ama yaz cekilmiyor.delicesine yagmur yagması melismerve voodoosu olabilir ama haklı nedenlerimiz var bizden nefret etmemelisiniz.depresif bi yazı yazmıyorum suan farketmissinizdir.neseliyim cünkü dondurma beni neseli kılıyor.fazla nesenin zararları yaz okuluna gitmemle noktalanıyor olabilir.cünkü ben istedim gitmeyi.katlanamıyorum istanbula.zaten hiç sevmedim seni istanbul.ve lütfen artık anadolu yakasıda istanbul mu esprilerine maruz bırakmayın beni simdi.
insanın evinde olması gibisi yok evet film film film dizi kahve film dizi.bu sürec beni neselendiriyor.aksama dogru dısarı cık .gece film dizi film dizi.
birseye taktıysam sıkılana kadar yaparım bunu.sonra bi daha yapmam.tüketim insanıyım sanırım.
a clockwork orange'ı izledikten sonra lanet edip cok begenmem ama geometrik desenlerin rengarek olması psikolojimi altüst etmis olmalı .
neden bahsettigim hakkında bi fikrim yok suan ama rahatladım.gelecek planlarım arasında the big bang theorynin 3.sezonunu bitirmek,odamın dekorasyonu için planlar yapmak,görüklede eglenceli arkadas bulmaya calısmak var.
herneyse bu kadardı.

özledim sizi bugün sebep yokken*

ölesiye özledigim insanlar var hayatımda.ilk defa su blogta isyansız anlatacagım insanlar.aslında cok şanslı bir insanım.ailem akrabalar dostlarım.tamam askta sansızım ama hayat bana torpil geciyor;)
yanında oturup konusmadan da anlasacagım konusmadan bakısıp gülüsecegim dostlarımı özledim.rüyamda gördüm bi tanesini o kadar sarılmısım ki bu sabah kalktıgımda kollarım agrıyordu.
eglenceli bir yaz olacak gibi.buaralar cok mutluyum.o kadar sorun varken.
hafiflemis gibiyim.
ne diyordum
her neyse iste özledim sizi*

şahtım şahbaz oldum

durumlar cok karısık mikee! 11 tane derse calısmam lazım para bulmam lazım intibaktan atılmamam lazım muglaya gitmem lazım tatil lazım yaz okulunu gecmem bütünlemeye bıraktıgım 2 dersi acıktan vermem lazım.benim neyime 2 üniversite o ayrı bir olay zaten.sırtımı boyama kitabı yapan dövmeciyi öldürüp kanundan kacmam lazım.para bulup düzeltirmem lazım.
he birde bitmek bilmeyen alısveris askıma dur demem lazım.ask mesk ise parcalı bulutlu.
merve bursadan son haberleri bildirdi.
he görükle bazen bok gibi .içimde kalmasın dedim.

arsız gönül

ekrana bos bos bakıyorum kendime bos bos bakıyorum.maras dondurmayı kabından zorla kaşıklayıp kuplara yuvarlatıp atmaya calısıyorum sanki.öylesine basit ama sıkılıyorum ondan bile.
hakketigim bisey yok deger bilmiyorum.
ama böylesi isime geliyor bir bunu biliyorum .

savasmadan nasil kaybettim*

óyle bi burukluk ki içimdeki kimseyi kandirabilecek yalanlar bulamiyorum.her zaman gercek ortadadir hep ama bilmek istemezsin ya ben bu hayatta bi bok bilmek istemiyorum herseyi kaybetmisken ózgur hissetmiyormus insan Artik biliyorum icimin fesatligindan agzimin kufurden cûrudugunu górmek istiyorum
hic bi boku hakketmeyi beceremiyorsam madem sonuna dek kaybetmek istiyorum.