Cumartesi

arsız gönül

ekrana bos bos bakıyorum kendime bos bos bakıyorum.maras dondurmayı kabından zorla kaşıklayıp kuplara yuvarlatıp atmaya calısıyorum sanki.öylesine basit ama sıkılıyorum ondan bile.
hakketigim bisey yok deger bilmiyorum.
ama böylesi isime geliyor bir bunu biliyorum .

Hiç yorum yok: