Cumartesi

beynim haslanmıs patates gibi.

sacımı kestirdim..
ve sanırım yaslanmaya baslamısım.
ve neyseki anlasılmıyor.
konusmaya bile halim yok.bir garip dünyalardayım kayboldum lan.
dokununca dagılıyorum.
ve
uyumaktan daaha güzel birsey varsa o da ramazan pidesi olmalı.
daldan dala atlamakta üstüme yok .
dün gece bi ara alaturka star mı öyle bisey bile izliyordum.
kendimi requiem for a dream'deki sara gibi hissediyorum.
sevincli olmam gerekmez miydi benim?

Hiç yorum yok: